اطلاعات کامل درباره شهر استانبول

درباره استانبول

شهری که برای هر گردشگری جذابیت خاص خودش را دارد و هر کس با هر دین و عقیده ای می تواند در آن خوش بگذراند. نام استانبول هم مانند خود آن پیشینه ای تاریخی دارد. این شهر در دوره امپراطوری بیزانس (امپراطوری روم شرقی) به عنوان پایتخت در نظر گرفته شد. در سال 660 میلادی که این شهر بنا نهاده شد نامش به نام بنیانگذار آن یعنی بوزاس “بوزانتیون” نام گذاری شد. امپراطور کنستانتین کبیر تلاش کرد که نام شهر را به “رم جدید” تغییر دهد اما مورد استقبال مردم آن زمان قرار نگرفت و مردم به صورت خودجوش و به افتخار کنستانتین کبیر نام شهر را “کنستانتینوپل” قرار دادند که به معنای “شهر کنستانتین” است. این کلمه توسط اعراب و مردم عثمانی که ریشه زبانی مشترک داشتند “قسطنطنیه” یا “قسطنطینیه” تلفظ می شد.

بعد از حمله عثمانی به کنستانتینوپل توسط سلطان محمد فاتح و اضافه شدن این شهر به امپراطوری عثمانی، نام شهر به اسلامبول به معنی “شهر اسلام” تغییر نام پیدا کرد که البته این تغییر نام طی چند صد سال اتفاق افتاد و حتی سلطان مصطفی سوم در سال 1770 میلادی با ساخت سکه هایی که اسم شهر را “استانبول” در آن یاد کرده بودند سعی کرد تا فرآیند تغییر نام شهر زودتر انجام شود.

نهایتا با آغاز دوره جمهوری  ترکیه در شروع دهه 1920 نام استانبول فراگیر شد به طوری که شرکت ملی پست ترکیه در نامه نگاری های خود از همه کشور ها خواست از نام استانبول برای این شهر استفاده کنند.

درباره استانبول

زبان مردم استانبول

مردم استانبول هم مانند بقیه شهر های ترکیه به زبان ترکی صحبت می کنند که در در کشور ما به آن ترکی استانبولی می گویند. زبان ترکی در طول تاریخ تغییرات زیادی داشته که می توان این مجموعه تغییرات را در سه بازه زمانی تقسیم کرد:

  1. قبل از ورود اسلام به ترکیه: از این دوره به جز کتیبه اورخون سند کتبی سالم و صحیحی در دست نیست و می توان گفت که ترکی قبل از اسلام بیشتر به صورت شفاهی بوده تا مکتوب.
  2. بعد از ورود اسلام به ترکیه: که کاملا متاثر از زبان عربی تغییر کرده و الفبایی مشابه عربی را داشته اند که بعد از تسلط و گستردگی امپراطوری عثمانی، توسط پادشاهان عثمانی نیز ادامه پیدا کرد و تا سال 1928 هم توسط مردم ترکیه استفاده می شد.
  3. شروع دوران جمهوریت: با فروپاشی عثمانی بعد از جنگ جهانی اول و استقلال ترکیه و تبدیل شدن آن به جمهوری، در سال 1928 بعد از هشت سال تلاش دولت مصطفی کمال آتاتورک برای رسیدن به ساختاری ساده و قابل اجرا برای همه مردم، نوشتار زبان ترکی از ترکی عثمانی با روش نوشتاری شبیه به عربی؛ تبدیل به ترکی جدید با ساختاری تاثیر گرفته از نوشتار لاتین شد و تا امروز هم به عنوان نوشتار اصلی در ترکیه استفاده می شود.

اما این تغییر ساختار فقط در سبک نوشتن بوده و کلمات جدید را از زبان های دیگر وارد زبان ترکی نکرده است. کلمه های ترکی از نظر تلفظی شباهت زیادی به عربی و فارسی دارند و که از نظر معنایی هم مشابه معنی ای که در فارسی و عربی از آن یاد میشود کارایی دارد.